Posadzki kamienne

Dalej prowadząc cykl artykułów o podłogach, przygotowałam dla Was artykuł o posadzkach kamiennych. Są niepowtarzalne, piękne, a przede wszystkim trwałe i bardzo odporne na czynniki zewnętrzne. Ponadto to dobra alternatywa dla ceramicznych płytek.

Najpopularniejszymi używanymi materiałami na podłogę są: marmur, granit, trawertyn, wapień, łupek i konglomerat.

Marmur charakteryzuje się niezwykle bogatą kolorystyką, począwszy od bieli, poprzez beże, czerwienie, brązy aż do koloru czarnego. Unikatowy charakter marmuru pozwala osiągnąć ciekawe wykończenia posadzek, ścian oraz innych elementów dekoracyjnych. Ale…marmur nie jest najlepszym materiałem do wykańczania podłóg, gdyż ze względu na dużą porowatość i chłonność trudno utrzymać go w czystości. Znacznie lepiej w tej roli sprawdzi się granit. Jeśli jednak bardzo zależy nam na marmurowej podłodze, możemy ją zrobić. Trzeba tylko pamiętać, że będzie wymagała specjalnej konserwacji.

Granit jest jednym z najtwardszych kamieni naturalnych odpornych na zużycie.
Stosowany jest na podłogach w miejscach bardzo uczęszczanych. Często używa się go również jako materiał do blatów kuchennych pisałam o tym w artykule o blatach kuchennych. Kamień ten jest dekoracyjny i bardzo twardy. Do tego wykazuje odporność na takie czynniki jak: wilgoć, wahania temperatur, kwas, czy też tłuszcz. Nie trzeba go również impregnować tak często, jak inne kamienie naturalne.

Trawertyn jest materiałem dosyć często wybieranym na posadzki. Posiada dużą odporność na ścieranie, jednak przez dużą chłonność trzeba go solidnie zaimpregnować. Dlatego najlepiej nadaje się do obszarów o małym natężeniu ruchu takich jak podłogi łazienkowe.

Wapień znajduje się w tej samej rodzinie kamienia naturalnego, co marmur i trawertyn. Posiada mniejszą twardość i jest lżejszy od innych rodzajów skał magmowych, takich jak granit. Jeśli preferujemy naturalność, to z całą pewnością podłoga wapienna przypadnie nam do gustu. Płytki posiadają ciekawą, charakterystyczną strukturę, z często widocznymi muszelkami. Dzięki różnym odcieniom i odmiennym wzorom, kamień wapienny to niezwykle efektowny materiał. Charakteryzuje się elegancją i szykownością. Jego obecność zbliża nas do natury.

Łupek jest bardzo zwartym, lecz miękkim materiałem o niskiej porowatości, który może być stosowany wewnątrz i na zewnątrz. Odmiany łupka o wyższej nasiąkliwości nie nadają się do zastosowań zewnętrznych w klimacie z mroźnymi zimami. Charakteryzuje się niską do średniej nasiąkliwością tłuszczami i innymi płynami. Powinien być  pokrywany penetrującym impregnatem,  zabezpieczającym go przed tłuszczem, płynami i brudem.

Częściej polecam kafle na podłogę z łupka, czyli skały o zróżnicowanym składzie. Dzięki tej różnorodności łupek ma charakterystyczną teksturę i niepowtarzalny, wielobarwny kolor. Zwykle przeważa w nim jeden składnik, który nadaje danemu rodzajowi łupka swoje charakterystyczne cechy. Płytki nie są jednolite i trudno znaleźć dwie takie same. Łupkowa podłoga jest wyjątkowa, oryginalna i efektowna.

Konglomerat jest produktem przemysłowym, gdzie wykorzystuje się odłamki naturalnego marmuru dokładnie wyselekcjonowane (około 95%) łącząc je przy pomocy żywicy pełniącej rolę spoiwa. Dzięki temu ich właściwości techniczne są lepsze od właściwości technicznych materiału naturalnego, czyli marmuru, granitu lub kwarcu, z których zostały one wyprodukowane. Produkt końcowy posiada parametry fizyczno-mechaniczne podobne, a nawet często przewyższające kamień naturalny wchodzący w jego skład. Do tego dochodzą zalety takie jakie daje produkcja przemysłowa w sensie kontroli, jedności koloru i jakości.

Układanie. Optymalna grubość płyt posadzkowych wynosi 2 cm. Taką posadzkę układa się na zaprawie przygotowanej w proporcji 1:3 z cementu trasowego i płukanego piasku rzecznego z niewielką ilością wody. Optymalna grubość warstwy zaprawy to 3 cm. Łącznie grubość posadzki wynosi zatem 5 cm. Zaprawa pod posadzki kamienne jest praktycznie sucha. Na plastycznej, mokrej zaprawie ciężkie płyty kamienne zapadałyby się i ostateczne wypoziomowanie posadzki nie byłoby możliwe. Należy ją zatem przez kilka kolejnych dni polewać wodą, aby wiązanie zaprawy cementowej przebiegało prawidłowo. Po ułożonych w ten sposób posadzkach można chodzić już po 24 godzinach, ale pełną wytrzymałość uzyskują dopiero po 28 dniach. Alternatywnie, zwłaszcza przy posadzce składającej się z mniejszych elementów stosuje się kleje na bazie białego cementu. Można je stosować do płytek z kamieni, które są wrażliwe na przebarwienia. Polecane są szczególnie do marmurów, a także do innych kamieni naturalnych i sztucznych. Można nimi przyklejać także tradycyjne płytki, ale jest to nieopłacalne. Kleje do kamieni charakteryzują się dużą siłą wiązania i wysoką elastycznością. Mogą być stosowane wewnątrz i na zewnątrz.

Spoinowanie. Końcowym etapem prac montażowych przy łączeniu elementów kamiennych i sposobem na ich zabezpieczenie jest spoinowanie. Materiał spoiny musi niezawodnie i trwale chronić łączenie między kamiennymi płytkami przed wnikaniem wody i innych składników, lub zabrudzeń. Musi być także odporny na wpływ czynników zewnętrznych, takich jak: zmienna temperatura, promieniowanie UV i wilgoć. Jako przykład produktu, który spełnia te wymagania można podać silikon do marmuru i kamienia. W ekskluzywnych wnętrzach fuga między płytami kamiennymi powinna mieć szerokość 2 mm, a przy dużych rozmiarach płyt posadzkowych (powyżej 60 x 60 cm) – 3 mm. Przy węższej fudze nie ma pewności, że materiał fugujący wypełni jednolicie całą przestrzeń pomiędzy płytami. Fuga w posadzkach powinna być ponadto lekko wklęsła. Płyty posadzkowe jeśli są odpowiednio przygotowane, a jest to bardzo trudne, można układać również bezfugowo tzn. na styk. Takich posadzek nie fuguje się, choćby widoczne były nawet malutkie szpary.

Czy artykuł był dla Ciebie przydatny? Czy posadzki kamienne zrobiły na Tobie wrażenie? 😊

Wszystkiego Niesztampowego 😊

Opublikowany woznaczone

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *